Tak. Do zostania programistą nie potrzeba studiów w tym kierunku. Dają dobre fundamenty, ale wszystkiego, co potrzebne, nauczysz się w domu. Sam tak zrobiłem, a później pomogłem przebranżowić się wielu znajomym. Ostatecznie liczy się to, co umiesz, a w internecie znajdziesz dziś mnóstwo materiałów, kursów i innych źródeł wiedzy, które pozwolą Ci zdobyć wystarczające umiejętności.

Poniżej odpowiadam na obawy, które najczęściej mają osoby myślące w tym wieku o przebranżowieniu i programowaniu.

Pracodawcy chcą zatrudniać na stanowiska juniorskie/stażowe tylko „młodych” ?

Statystycznie młodszych kandydatów jest więcej, ale firmy nie zamykają się tylko na nich. Przebranżowienie po trzydziestce to w IT nic dziwnego i takich osób jest coraz więcej.

Pracuję, mam dzieci i brak mi czasu na naukę. Co robić?

W tym wieku masz zwykle różne zobowiązania i nie poświęcisz na naukę programowania całych dni. Dlatego zorganizuj czas tak, żeby znaleźć przynajmniej kilka godzin tygodniowo. Przy systematycznej nauce (ok. 8 godzin w tygodniu) od zera po 6–9 miesiącach możesz osiągnąć poziom, który pozwala zdobyć pierwszą pracę.

Rozpisz cały tydzień i znajdź w nim „okienka” na naukę. Ucz się, kiedy tylko możesz, np. w tramwaju czy pociągu. Nie przesadzaj jednak i nie zaniedbuj zdrowia, rodziny ani przyjaciół.

Jeśli masz odłożone pieniądze, jesteś w 100% zdecydowany na zostanie programistą, a czasu wciąż brakuje, możesz rozważyć rezygnację z obecnej pracy na rzecz nauki „na pełny etat”. To ryzykowna opcja i nie dla każdego. To prawdopodobnie najszybsza droga, a przy dużej motywacji postępy bywają błyskawiczne, ale żyjesz wtedy z oszczędności i bez stałego dochodu.

Czy w tym wieku (po 30-stce) jestem w stanie nauczyć się programowania?

Tak, wiek nie jest tu przeszkodą. Doświadczenia z innych dziedzin mogą Ci nawet ułatwić naukę. Mój znajomy, który był architektem, znalazł w programowaniu sporo podobieństw do swojej pracy i cały proces przebranżowienia poszedł mu bardzo sprawnie. Po kilku rzeczach poznasz, czy to dobra droga dla Ciebie. Opisuję je w artykule „Czy programowanie jest dla mnie?”.

Mam kredyt itp., a w swojej obecnej pracy zarabiam więcej niż Junior Developer. Jak to pogodzić finansowo?

Policz to przed decyzją. Mediana widełek w ofertach dla juniorów to obecnie ok. 6 000–8 300 zł brutto (dane justjoin.it i rocketjobs.pl). Zastanów się, czy dasz radę dorabiać po godzinach, kiedy zaczniesz pracę jako stażysta albo junior developer. Na istotną podwyżkę masz zwykle szansę po około roku pracy jako komercyjny programista. Jeśli Twoje zobowiązania byłyby problemem przy niższej pensji niż obecna, przygotuj wcześniej plan na przetrwanie tego okresu. Być może przez jakiś czas trzeba będzie obniżyć poziom życia. Przez pierwszy rok możesz zarabiać mniej niż teraz i trzeba to po prostu udźwignąć.

Czy mam jakieś atuty względem młodszych osób?

Tak. Dzięki różnym doświadczeniom jesteś prawdopodobnie bardziej ogarnięty „życiowo” i lepiej odnajdziesz się już na etapie rozmów kwalifikacyjnych. Przydaje się też wiedza z innej branży. Jeśli pracowałeś w finansach, a trafisz do projektu aplikacji finansowej, masz przewagę. Programista bez takiego doświadczenia często musi tę wiedzę uzupełnić, żeby napisać kod, który spełnia założenia biznesowe.

Czy przebranżowienie do IT ma dziś jeszcze sens?

Ma, ale nie będę Cię oszukiwał: o pierwszą pracę w IT jest dziś trudniej niż kilka lat temu. Ofert dla juniorów jest mniej, a chętnych wciąż sporo. Osoby po trzydziestce mają jednak często wiedzę z innej branży, której brakuje młodszym kandydatom. Jeśli przez lata pracowałeś np. w finansach, logistyce czy medycynie, celuj w firmy, które tworzą oprogramowanie właśnie dla tej branży. Narzędzia AI mogą z kolei przyspieszyć Ci naukę, o ile będziesz rozumiał kod, który z ich pomocą powstaje. Więcej o obecnej sytuacji na rynku przeczytasz w artykule Jak zostać programistą, a o wpływie AI na zawód w artykule Czy ChatGPT zastąpi programistów?

Jaka jest Twoja motywacja?

Jeśli chodzi Ci wyłącznie o pieniądze i inne benefity, prawdopodobnie daleko nie zajedziesz. Nawet jeśli uda Ci się zostać programistą, grozi Ci szybkie wypalenie albo brak oczekiwanych postępów. Nie twierdzę, że każdy developer musi być pasjonatem, ale na dłuższą metę trzeba tę pracę choć trochę lubić i uważać za ciekawą. Praca programisty jest dość specyficzna i nie jest dla wszystkich. Dlatego jeszcze raz odsyłam do artykułu „Czy programowanie jest dla mnie?”.

Jeśli programowanie Cię ciekawi, nie zwlekaj i po prostu zacznij. Sprawdź w praktyce, czy to dla Ciebie. Pierwsze tygodnie bywają frustrujące, ale potem zwykle robi się coraz ciekawiej.

Podsumowanie

Jeśli chcesz zostać programistą, nie ma znaczenia, czy masz 20, 30 czy 40 lat. Przy odpowiednich predyspozycjach pierwsza praca w roli programisty to kwestia czasu i wytrwałości.

Łatwo nie będzie. Gdyby było, problem z brakiem programistów na rynku by nie istniał. Wciąż brakuje jednak doświadczonych specjalistów: ponad połowa ofert w IT jest skierowana do seniorów. Po zdobyciu pierwszego doświadczenia będzie Ci więc znacznie łatwiej.

Konkretne kroki, od nauki do pierwszej pracy, opisuję w artykule Jak zostać programistą. Jeśli wciąż masz wątpliwości, zajrzyj do FAQ, gdzie odpowiadam na najczęstsze pytania osób, które przebranżawiają się do IT.